آزمون ذرات مغناطیسی Magnetic particle testing

 

یکی از روش های آزمونهای غیرمخرب برای تشخیص محل ناپیوستگی های سطحی یا نزدیک به سطح در مواد قابل مغناطیس(ferromagnetic) میباشد. در برخی اسناد نامهای دیگر این روش MPI  و MPT نیز استفاده میشود
این روش  حاصل  به بکارگیری قانونی است که بر اساس آن قسمتی از ماده در حال تست مغناطیس میشود و ناپیوستگی های موجود باعث نشت میدان در جهت میدان مغناطیسی میشود و این نشت میدان روی سطح شکل میگیرد.حضور این نشت میدان یعنی حضور ناپیوستگی که با استفاده از ذرات ریز فلزی اعمال شده به سطح نمایان میشود. بطوریکه بعضی از ذرات توسط نشت میدان جمع شده و انباشته میگردد. این مجموعه انباشته شده ذرات تشکیل یک طرح میدهند که نشان دهنده محل، اندازه، شکل و وسعت ناپیوستگی میباشد. ذرات مغناطیسی بصورت خشک یا تر روی سطح اعمال میشود.

مواد فرومگنتیک شامل اکثر آلیاژهای آهن، نیکل و کبالت میباشد.این مواد خاصیت مغناطیسی خود را در بالای دمای مشخصه یا دمای کوری از دست میدهند .این دما برای اکثر مواد فرو مگنتیک حدود 760 درجه سانتیگراد است .

 

کاربردها:

عمده کاربرد صنعتی تست ذرات مغناطیسی در تست  نهایی، حین فرآیند ، کنترل کیفی ، تعمیرات و نگهداری ماشین آلات و در صنایع ، سایت ها  و بازرسی قطعات بزرگ میباشد.

 

محدودیت ها:


رنگ یا سایر لایه های غیرمغناطیسی اثر معکوس بر حساسیت بازرسی دارد. سایر محدودیت ها بشرح زیر میباشد:
•    روش بازرسی ذرات مغناطیسی فقط در مواد فرومگنتیک کاربرد دارد.
•    برای نتیجه گیری بهتر باید میدان مغناطیسی در جهتی که ممکن است ناپیوستگی را قطع کند قرار بگیرد.در بیشتر موارد نیازمند دو یا چند بار بازرسی متوالی با روش مغناطیس کردن متفاوت میباشد
•     برخی مواقع مغناطیس زدایی و پاک کردن سطح قطعه از باقیمانده مواد تست مورد نیاز است
•    برای تست قطعات خیلی بزرگ جریان خیلی زیاد مورد نیاز است
•    در استفاده از بعضی روشها مراقبت از گرم شدن موضعی اتصالات الکتریکی مورد نیاز است
•    هرچند مشاهده ذرات ساده است اما برخی مواقع برای تفسیر و دسته بندی عیوب نیازمند مهارت و تجربه است.